ازدواج یه اتفاق خاص تو زندگی هر کسیه . اتفاقی کهمعمولاً یک بار اتفاق می افته و اون شخص رو خوشبخت یا بدبخت میکنه یا اینکه تنها یه خاطره تو زندگی براش باقیمیذاره.

هر کسی میتونه از ازدواج یه قصدی داشته باشه: رسیدنبه آرامش ، ارضای نیاز های جسمی ،رهایی از حرف و حدیث های ادم های دور وبر ، فراراز تنهایی ، رسیدن به پول ، رسیدن به استقلال ، رهایی از یوغ خانواده و ...

قصد ما از ازدواج میتونه در هر مقطعی از زندگی عوضبشه و رنگ تازه ای به خودش بگیره. زندگی های ادم های پیرامون رو که نگاه می کنیممی بینم لحظه های خوشی و نا خوشی تلخی و شیرینی خوبی و بدی اش همه اش با همه اما.......... نکته مهم اینجاست که فکر می کنماکثراً به یه جور روز مرگی و راضی بودن به وضعیت فعلی تن دادن بدون اینکه بدوننکجا هستن و کجا می خوان برن فقط دارن زندگی میکنن تا روزگارشون بگذره پدره دنبالپیدا کردن پول و خرید خونه، مادره دنبال کار خونه و پخت و پز و ... ، بچه ها دنبالدرس و بازی و .... هیچکس به زندگی فکر نمیکنه به اینکه هدف ما از ازدواجواقعا چی بوده آیا فقط پذیرفتن بار مسئولیت و تلاش بیشتر برای تامین مخارج زندگی وانجام وظایفی که زندگی به دوش ما گذاشته هدف بوده یا اینکه نه یه هدف دیگه بوده کهگم شده این وسط. همیشه نگران این موضوع هستم که نکنه یه روز بیاد که زندگی ما همدچار همین روز مرگی های مسخره بشه، اینکه دیگه نفهمیم اصلا واسه چی داریم زندگی میکنیم، اینکه دیگه از چیزی لذت نبریم، اینکه اونقدر دنبال حل مشکلات زندگی بیافتیمکه فرصتی برای رسیدن به علایقمون نداشته باشیم نگران اینکه این زندگی که واسهخودمون می سازیم بدزده آراموشمون رو ..نگران اینکه اصلا ما داریم زندگی می کنیم یانه ؟نگران اینکه « حیفه که ادم خودشو پیر کنه / و سوزنش فقط یه جا گیر کنه» واقعابعضی وقتها نگران میشم ....